فصل دوم زن و شوهری

اتفاق‌های کوچک، در فصل‌های تازه

فصل سوم "پروژه‌ی زندگی ایرانی، گزارش‌ها و خوانش‌ها" را با موضوع "شهر و من" و با این ۱۵ فیلم‌ شروع می‌کنیم:   اهالی خیابان یک‌طرفه / مهدی باقری، اینجا تهران است / سعید حدادی، پشت فرمان زندگی / سحر سلحشور، تازه‌نفس‌ها / کیانوش عیاری، تهران، یک روز برفی / علی شاه‌محمدی، ۱۴ آبان، روز آتش / روبرت...

در حال‌وهوای فیلم «من ساکنِ سفرم» احمد میراحسان

فیلمسازانِ مختلف در ابتدای فیلم از تهران حرف می‌زنند: امنیت و خشونت، تعلق خاطر، شلوغی، جمعیت و... ماجرای فیلم از دو سال بعد از آن جلسات شروع می‌شود. صدای راوی را می‌شنویم: «زندگی روزمره‌ام در لاهیجان و تهران داستان ِ این فیلم است... جاده‌ای تکراری که دو شهر را به‌هم وصل می‌کند.» جاده‌ای برای رفتن،...

در حال‌وهوای فیلم «تازه‌نفس‌ها»ی کیانوش عیاری

تابستان ۱۳۵۸- چند ماه بعد از پیروزی انقلاب. این فیلم سند ارزشمندی از روزهای تابستان ۵۸ است. چه‌قدر از آن روزها می‌دانیم؟ چه‌قدر پای حرف بزرگترها و آن‌ها که آن روزها را دیدند نشستیم؟ چه فیلم‌های دیگری داریم از آن روزها؟ برای بار دوم فیلم را دیدم و به یاد یادداشت‌های روزهای انقلابِ شاهرخ مسکوب...

غریبه در شهر

نگاهی به مستند «والسی برای تهران» و تأملی بر حقِ حضور دیگری در اصفهانوقتی در مستند «والسی برای تهران» به حضور آزادانه‌ی عزاداران محرم در خیابان و صدای بلند و رسای آنها اشاره می‌شود، یادم به تمام صداهایی می‌افتد که در شهر تولید شده و نگرانی خاصی بابت دستگیریشان توسط مأموران شهرداری یا انتظامی وجود...

تکه هایی از یک زندگی زنانه‌ی شهری

کارگردان فیلم «پشت فرمان زندگی»نوشتن مطلب درباره‌ی فیلم “پشت فرمان زندگی"، سومین فیلم کوتاهی که حدود یازده سال پیش ساختم، برایم مانند رفتن به جلسه‌ی روانکاوی می‌ماند. مجالی برای یافتن ریشه‌های رنج یا رضایتم از حرفه‌ام، مستندسازی و چرایی ادامه دادن آن. حرفه‌ای که اگر زنده باشم، با توجه به پروژه‌های...

هم این و هم آن

برای منی که تهران متولد نشده‌ام و از زمان دانشجویی به بعد ساکن این شهرم، تهران شهری است که باید کشفش می‌کردم و حالا بعد از گذشت بیست سال می‌دانم تهران یک شهر نیست، هزاران شهر است. شهری با لایه‌های بسیار که بسته به طبقه‌ی‌اجتماعی و شرایط مالی ساکنانش چهره‌‌ی کاملا متفاوتی از خود نشان می‌دهد. تهران...

در عمق کدام میدان؟

*کارگردان فیلم «در عمق میدان»امشب برای نمی‌دانم چندمین بار در دفترم و برای اولین بار با او «در عمق میدان» را تماشا کردم. شامگاه اول اسفند سال ۱۳۹۴ بود به‌گمانم که همه از مراسم اولین سالگرد مرگ زاون قوکاسیان برگشته بودیم و در خانه‌ی چرخاب که سر پیچ مادی نیاصرم در چرخاب بود شام خورده بودیم و زده...

قصه‌های استفاده نشده!

(کارگردان فیلم «اهالی خیابان یکطرفه»)ده سالی هست که به‌ صورت حرفه‌ای مستندسازم. در این ده سال سی مستند ساخته‌ام و صد مستند را در راش‌های فیلم‌هایم تنها گذاشته‌ام. یک‌سالی هست که به سراغ راش‌ها می‌روم تا قصه‌ی آدم‌های استفاده نشده را بازخوانی کنم. در این ده سال تعدادی مصاحبه و گفتگو با افرادی...

شهری که دیگر مثل قبل نیست

کارگردان فیلم «والسی برای تهران» راه رفتن در پیاده‌راه‌های تهران. گذر از لابلای آدم‌هایی که اغلب با سرعت از کنارت می‌گذرند و انگار همگی قصد فرار دارند. از چه؟ معلوم نیست. تا قبلش برای من هم معلوم نبود، اما وارد شدن به دل خیابان‌های این شهر، بزرگترین جوابی بود که پیدا کردم. شهری اخمو با آدم‌هایی...

با تهران، از این راه دور

چهار مستند از فیلم‌های تهران را در نیویورک می‌بینم. امسال این‌جا مانده‌ام و نمی‌توانم مثل هر سال به تهران سفر کنم. هرکدام از این فیلم‌ها گوشه‌ای یا جنبه‌ای از تهران را به خاطرم می‌آورند و من خوش‌حال که این فرصت را پیدا کرده‌ام که با چهره‌هایی تازه از تهران روبرو شوم. محله‌ی خانه‌ام را در بخش‌هایی...

تصویر ما از شهر چگونه ساخته می‌شود؟

از تجربه‌ی ساخت فیلم «۱۴ آبان، روز آتش» اصلاً یکی از انگیزه‌های من در رو آوردن به مستندسازی، تصویربرداری و عکاسی از تهران بود. بیش‌تر فیلم‌هایی هم که ساختم یک جوری به تهران مربوط می‌شوند. "وارونگی" ــ درباره‌ی آلودگی هوای تهران ــ فرصتی بود برای ثبت چشم‌انداز تهران در آلوده‌ترین روزهای آذرماه که...

شهر به‌مثابه‌ِ حافظه

این مطلب را که چند سال پیش قلمی کرده‌ام، اکنون در پروژه‌ی «زندگیِ ایرانی» بنیان می‌نهم بر دو فیلمِ «سلینجرخوانی در پارکِ شهر» (پیروز کلانتری) و «عمقِ میدان» (بهروز مبلوس‌باف) که در هردو، شهر، «او» می‌شود و در هردو، شهر، تجربه‌ی خصوصیِ امرِ عمومی‌ست؛ تجربه‌ی خصوصیِ دو «کاراکتر»ِ عمومیِ شهری: پیروز...