مکث، تامل و بازنگری

مکث، تامل و بازنگری پیروز کلانتری فصل چهارم و زمستان موضوع تازه‌ای نداریم و این فصل را به ایستادن، مکث، تامل و مرور و بازنگری کار و مسیرمان خواهیم گذراند. در این فصل نویسنده‌ها می‌توانند درباره‌ی هر فیلمی از هر فصلی بنویسند. می‌ایستیم تا اموری را جا بیندازیم، تا بشود...

اتفاق‌های کوچک، در فصل‌های تازه

اتفاق‌های کوچک، در فصل‌های تازه پیروز کلانتری فصل سوم “پروژه‌ی زندگی ایرانی، گزارش‌ها و خوانش‌ها” را با موضوع “شهر و من” و با این ۱۵ فیلم‌ شروع می‌کنیم:   اهالی خیابان یک‌طرفه / مهدی باقری، اینجا تهران است / سعید حدادی، پشت فرمان زندگی /...

گام دوم

گام دوم پیروز کلانتری فصل اول را پشت سر گذاشته‌ایم و وارد فصل دوم شده‌ایم؛ با موضوع فیلم‌های “زن‌وشوهری”، و با این فیلم‌ها: آهستگی / یاسر خیّر ۲۱ روز و من / شیرین برق‌نورد جای خالی آقا یا خانم “ب” / فیما امامی، رضا دریانوش جدایی / شهرام درخشان...

پیرهای بیست و دو سه ساله‌ی ما!

(این نوشته‌ی آخر فصل “جوانی” ساز جدای خودش را می‌زند. روایت فیلمساز است از مواجهه‌ی امروزش، با احوال و شخصیت‌های فیلمش. در پی آنیم که در فصل دوم این اتفاق بیش‌تر بیفتد.) این متن اول‌بار در نشریه‌ی “روایت” منتشر شده است. پیرهای بیست و دو سه...

این فیلم‌ها، این چهره‌ها، این بیان ِ خودها

این فیلم‌ها، این چهره‌ها، این بیان ِ خودها پیروز کلانتری من که سال ۱۳۹۰ یک‌باره و در یک سال سه فیلم در فضای پیرانگی ساختم (چند پیر یک روستای خراسان جنوبی در «پیرها اگر نباشند»، پیرهای آسایشگاه کهریزک در «کهریزک، چهار نگاه» و پیرانگی پارک شهر تهران در «سالینجرخوانی در...