زندگی ایرانی، اندرونی و بیرونی

زندگی ایرانی، اندرونی و بیرونی مهدی گنجی برای من به‌عنوان یک مستندساز “واقعیت نادیده مهمترین ویژگی یک فیلم مستند است. هر چقدر این واقعیت نادیده پرورده‌تر شود و لایه‌های عمیق‌تری پیدا کند، مرا از شیفتگی فراتر برده و به فکر وامی‌دارد. واقعیت نادیده را نباید با...

پیرهای بیست و دو سه ساله‌ی ما!

(این نوشته‌ی آخر فصل “جوانی” ساز جدای خودش را می‌زند. روایت فیلمساز است از مواجهه‌ی امروزش، با احوال و شخصیت‌های فیلمش. در پی آنیم که در فصل دوم این اتفاق بیش‌تر بیفتد.) این متن اول‌بار در نشریه‌ی “روایت” منتشر شده است. پیرهای بیست و دو سه...

تصوراتی که از دوران دانشجویی پودر شد و به هوا رفت

تصوراتی که از دوران دانشجویی پودر شد و به هوا رفت نگاهی به سه مستند «زندگی همین است»، «شمارش معکوس» و «پاستای ایرانی» عاطفه صفری دانشجوهای مستند «زندگی همین است» تصویر اولیه‌ی من از «دانشجو» و «دوران دانشجویی» هستند. شبیه آن‌هایی هستند که وقتی ده، یازده ساله بودم در...

موسیقی ذهن و بدن‌های لذت‌جو

موسیقی ذهن و بدن‌های لذت‌جو نسترن صارمی بادکنکی که باد می‌شود، آرام آرام بزرگ می‌شود، تا با بدرقه‌ی خنده‌های سرخوشانه‌ی چند جوان که در یک اتومبیل گرد هم آمده‌اند، عاقبت بترکد و امواج صدای مهیب ترکیدنش آن چند جوان را به رعشه‌ای خلسه‌آور بیاندازد. اما خیلی زود متوجه...

خوابگاه شماره ۸ اتاق ۲۲۴

خوابگاه شماره ۸ اتاق ۲۲۴ زندگی همین بود بهزاد خسروی ده سال پیش بود؛ شاید هم کمی دورتر. اولین بار که فیلم را دیدم، و دوباره همین چند روز پیش. فاصله‌ی چندساله میان دو مشاهده تغییری در حس و حال دیدن فیلم نداشت. برای من “زندگی همین است” همان بود که بود. کیفیت...

آنسوی این آینه‌ی لعنتی

آنسوی این آینه‌ی لعنتی به بهانه‌ی فیلم «آقایان پرنده» حامد شکیبانا صد و بیست و پنج سال قبل برادران لومیر در سالن تاریکی که برای نمایش اختراع جدیدشان آماده کرده بودند و در مقابل چشم تماشاچیان مشتاق، آن اتفاق عجیب افتاد. آینه‌ی بزرگی روی پرده شکل گرفت که مردم را به...